Bulimia

Bulimia jest uznawana dzisiaj za zaburzenie psychiczne, jednak została tak zaklasyfikowana w stosunkowo niedawnym czasie. Do dzisiaj jest ona bardzo słabo poznana i mało osób rozumie na czym ona dokładnie polega.  Bulimia to nie tylko zaburzenie odżywiania polegające na występowaniu napadów obżarstwa, a następnie wymiotowaniu po środkach przeczyszczających. Bulimia to zaburzony stosunek do jedzenia, tycia oraz odchudzania, są to jednak tylko objawy choroby. Bulimia jest chorobą, która zaczyna się w naszym umyśle. Jedzenie i wszystkie inne kwestie z nim związane stają się w dużej mierze objawem problemów emocjonalnych, które są skrywane bardzo głęboko.

Polski psycholog
https://bezproblemowo.com/psycholog/
Jesteś daleko? Słabo znosisz emigrację?
Szybko i tanio możesz otrzymać pomoc od polskiego psychologa.

Warto zwrócić uwagę na fakt, że bulimia ma istotny wpływ na funkcjonowanie osoby chorej, ale także osób w jej najbliższym otoczeniu np. przyjaciół czy rodzinę. Wiele osób, które chorują na bulimię mają problemy z nauką, problemy z kontaktami z osobami w swoim otoczeniu i utrzymywaniu zdrowych kontaktów. Nie mają szczególnych zainteresowań oraz planów na przyszłość. Wynika to wszystko z tego, że osoba chora fiksuje się na myśleniu o jedzeniu oraz o różnego rodzaju metodach przeciwdziałających przytyciu. Poprzez taki sposób myślenia oraz nałożenie na siebie zbyt ambicjonalnych celów i braku możliwości spełnienia swoich marzeń i tym samym zamyka się w czterech ścianach swojego mieszkania.

Osoba, która choruje na bulimię, poprzez taki sposób funkcjonowania próbuje poradzić sobie z wewnętrznymi emocjami i w ten sposób odreagować. Często napady bulimiczne są spowodowane natłokiem negatywnych emocji, które w ten sposób znajdują ujście. Niektórzy uczeni starają się podciągnąć tą chorobę pod uzależnienie, ponieważ ma ona niektóre cechy typowe dla osoby uzależnionej i tym samym sam proces leczenia jest bardzo trudny, ponieważ polega na początkowym uświadomieniu osoby chorej, że w ogóle taki problem u niej występuje. Bez jej świadomego działania nic się nie uda. Osoba dotknięta bulimią najczęściej zaprzecza, że ma problem, ukrywa swoje postępowanie i bardzo często kłamie. Bulimia może zmusić do zachowań lekkomyślnych. Zdarza się, że pacjentki dokonują kradzieży żywności czy środków przeczyszczających. Bardzo istotne jest to, że osoby chore na bulimię wikłają w swoją chorobę także inne osoby. Często jest tak, że przyjaciele tracą kontakt i są odrzuceni. Z kolei najbliższa rodzina może zauważyć bardzo duże ilości znikającej żywności i drażliwością chorej osoby. Rodzina często podejmuje próby kontroli by powstrzymać chorobę i niestety ale wywołuje to bardzo duży bunt chorej osoby.

Bulimię często porównuje się z anoreksją ponieważ oba te schorzenia dotyczą zaburzenia łaknienia. Warto jednak zwrócić uwagę na fakt, że różnica między nimi polega na tym, że osoba cierpiąca na anoreksję znacząco ogranicza racje żywieniowe, a bulimiczka z kolei wręcz przeciwnie. Dla bulimii charakterystyczne są napady objadania się.

Podobne wpisy: