Przyczyny bulimii

Bulimia zalicza się do zaburzeń łaknienia. Polega na tym, że bulimiczka ma napady niekontrolowanego objadania się, po których prowokuje wymioty.  Przyczyny bulimii mają przede wszystkim podłoże psychiczne i wiążą się z zaburzeniami postrzegania samej siebie oraz swojego działa. Bardzo duże znaczenie mają tutaj kompleksy oraz brak poczucia własnej wartości. Bulimiczki mają tendencję do robienia sobie krzywdy z powodu chęci uzyskania idealnej i szczupłej sylwetki. Dotyczy to także szczupłych osób, które nie mają nadwagi.

Deska podłogowa Warszawa
http://vipparkiet.pl/
Dobierzemy dla Ciebie podłogę idealną dla Twojego wnętrza.
Odwiedź nasz salon VIP Parkiet w Warszawie.

Według statystyk na bulimię chorują kobiety w wieku pomiędzy 18-25 rokiem życia. Co jest zaskakujące masa ciała bulimiczek nie jest zwykle zmniejszona i oscyluje w górnych granicach normy. Charakterystyczne dla tego schorzenia jest to, że objawia się niekontrolowanymi atakami objadania się, a następnie prowokowaniem wymiotów. Często bulimiczki stosują środki przeczyszczające i odwadniające oraz różnego rodzaju lewatywy. Do ich pożywienia zaliczają się także pokarmy wysokokaloryczne, ale ich zjadanie odbywa się najczęściej w ukryciu i z dużym poczuciem winy.

Bulimia w dużej mierze może być związana z depresją i tym samym prowadzi do prób samobójczych, głównie właśnie z powodu bezsilności wobec choroby. Istnieje kilka czynników, które wpływają na zachorowanie na bulimię. Podstawą są czynniki biologiczne. Część organizmów  ma predyspozycje do tego typu zachorowań, szczególnie ryzyko zwiększa się w momencie, gdy ktoś w rodzinie cierpiał z powodu depresji lub otyłości. Jednym z głównych czynników biologicznych może być podniesiony poziom hormonu stresu czyli kortyzolu. Także zaburzenia poziomu greliny może wpływać negatywnie, jest to hormon odpowiedzialny za m.in. odczuwanie głodu. Kolejnym elementem są czynniki psychologiczne.  Bardzo dużym bodźcem do powstania bulimii może być niska samoocena. Także poczucie beznadziejności życia czy problemu z kontrolowaniem  zachowań impulsywnych. Negatywnie wpływa też niestabilność emocjonalna czy nieumiejętność wyrażania gniewu.

W rodzinach bulimiczek często obserwuje się konfliktowość i brak umiejętności zdrowego oczyszczania atmosfery z negatywnych emocji. Dziecko w takiej rodzinie nie ma poczucia bezpieczeństwa i szuka innych możliwości na radzenie sobie ze stresem.  Często jest tak, że matki osób chorych na bulimię bardzo krytykowały te dziewczyny w okresie dorastania i wywoływały znaczną presję, przez co dziecko czuło się nieakceptowane. Następnymi czynnikami są czynniki socjologiczne. Wszyscy dokładnie zdajemy sobie sprawę z tego, że dzisiaj w kulturze panuje przekonanie, że kobieta powinna być szczupła tak jak wszystkie modelki. Prawda jest taka, że duża część z nich ma niedowagę i nie jest to model wart wprowadzania w życie, jednak kolorowe pisma kreują coś innego, co wywołuje bardzo duża presję na młodych dziewczynach.

Bulimię można podzielić na dwa typy:

  1. Przeczyszczający – po napadzie żarłoczności bulimiczka prowokuje wymioty poprzez środki przeczyszczające.
  2. Nieprzeczyszczające – bulimiczka zamiast środków farmakologicznych wymusza wymioty poprzez stosowanie ścisłej diety albo ograniczając ilość spożywanych pokarmów. Często także wykonują wyczerpujące ćwiczenia.

Bardzo istotne jest by w odpowiednim czasie zauważyć pierwsze objawy bulimii u bliskich nam osób. Dzięki temu znacznie szybciej mamy możliwość zareagowania i pomocy w wyleczeniu takiej osoby.

Podobne wpisy: